تاریخ انتشار: 4-07-1396, 07:40 کد خبر: 1540 نسخه چاپی: چاپ
به مناسبت هفته دفاع مقدس؛

آیا رزمندگانِ هشت سال دفاعِ مقدس، جنگ طلب بوده‌‌‌اند؟

تَورُّق صفحاتِ تاریخِ هشت سال دفاع مقدس به ما نشان می دهد که رزمندگانِ این مرز و بوم نه عاشق جنگ و توپ و تانک بوده‌‌‌اند و نه بسیاری شان نظامیِ حرفه‌‌‌ای بودند که برای هنرنمایی به جبهه‌‌‌ها عازم شوند، چیزی که برخی‌‌ها نمی‌‌فهمند این است، دفاع برای ما مقدس است نه جنگ!

به گزارش طوبی گلستان؛ اسلام دین رحمانیت است، رحمانیتی که بتواند رسالت هدایتی  این دین را به دوش بکشد، رحمانیتی که با عزت، حکمت و مصلحت درآمیخته شود و منادیِ زندگی الهی – انسانیِ تواَمان برای بشر باشد، نه اینکه بشریت را در تنگناهای زندگی اومانیستی از خواسته‌‌‌‌‌ها و استعدادهای الهی خویش محروم سازد.

"جنگ و کشتار و زد و خورد جز مرگ و نیستی، ویرانی ، آوارگی و جدایی از خانه ، کاشانه ، وطن ، دوستان و خانواده چیز دیگری را در پی ندارد، جنگ چیز دوست داشتنی به نظر نمی رسد". این تصویری کاملا زمینی و ظاهری از جنگ است و تمامی جنگ‌هایی که در دنیای امروزی بر سرِتصاحب زمین و اموال و ثروت های کشورهای دیگر از طرفِ قدرتمندان و زورگویان شکل می‌‌گیرد، دقیقا همینگونه هستند.

جای سوال اینجاست که آیا پیامبران و امامان علیهم السلام و بزرگان دینی و سیاسی شیعه این پدیده ی دوست نداشتنی را دوست داشته‌‌‌اند؟ چرا در مقاطعی از تاریخ اقدام به جنگ نموده‌‌اند؟ آیا اسلام منادی جنگ و خونریزی و خشونت است؟ نسبت دین اسلام با رحمانیت و خشونت چیست؟ آیا انقلاب اسلامی و متولیان آن با دنیا سرِ ستیزه جویی دارند؟ اینها سوالاتی هستند که با جواب های انحرافی در سایت‌‌ها و شبکه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اجتماعی مطرح شده و با جواب‌‌‌های التقاطی به خورد ِ مغزهای ناپخته می‌‌‌‌دهند تا این مغزها را جوری که می‌‌‌خواهند بپزند و سر سفره‌‌ی استعمار نوش جان کنند. 

تاریخ گواهِ این مدعاست که پیامبر اسلام، پیام آورِ رحمت و سعادت در سایه‌‌‌‌یِ گسترش دین حق و عدالت بوده است و فعالیتِ خویش را با فرستادن پیام‌‌‌هایِ دعوت به سران کشورها و نه با جنگ و لشگرکشی و خشونت آغاز کرده است. ایشان و در ادامه امامان بزرگوار شیعه علیهم السلام تا جایی که ممکن بوده است از وقوع درگیری و کشتار، مخصوصا بین مسلمین جلوگیری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمودند و تا زمانی که مجبور به دفاع نمی‌‌‌‌‌شدند، حتی در برابر دشمنان صف آراییِ جنگی نمی‌‌کرده‌اند.

 دشمنانِ جمهوری اسلامی امروزه و پس از تحمیلِ سالیان سال جنگ و تحریم و تهدید، جمهوری اسلامی ایران را متهم به خشونت طلبی و جنگ دوستی می‌‌‌نمایند و جوری وانمود می‌‌‌کنند که جمهوری اسلامی باعث و بانیِ حمله صدام ملعون به ایران شده است و رزمندگان دوران دفاع مقدس، نعوذ بالله یا انسان هایی فریب خورده بودند و یا انسان هایی جنگ طلب و امروزه ملت ایران باید از سبک و سیاق اینان توبه نمایند! تا بلکه درهای دنیای علم و پیشرفت، با رمزِ اسلامِ رحمانی به رویشان باز شود! 

اما تَورُّق صفحاتِ تاریخِ هشت سال دفاع مقدس به ما نشان می‌‌‌دهد که رزمندگانِ این مرز و بوم نه عاشق جنگ و توپ و تانک بوده‌‌‌اند و نه بسیاری‌‌‌شان نظامی حرفه‌‌‌ای بودند که برای هنرنمایی به جبهه‌‌‌ها عازم شوند! خطوط مقدم جبهه های ایران پر بودند از معلم و مهندس کشاورز و کارگر و دانش آموز و ...

وصیت نامه هایشان را که می‌‌خوانیم قلب‌هایشان را مملو از عشق و علاقه به خانواده و زن و بچه و پدرو مادر می‌‌بینیم. رجزخوانی‌‌های عالمانه کوچک و بزرگشان نشان از بصیرتی وصف نشدنی دارد، نشان از غیرتی که این روزها برای برخی مسئولان مِثلِ کیمیا نایاب شده است. بحمدالله نسلِ سوم انقلاب نیز همچون پدران و پدربزرگانشان، دفاع را مقدس تر از همیشه گرامی داشته و نه تنها در محدوده‌‌ی مرزهایِ جمهوریِ اسلامی بلکه در گستره‌‌ی جغرافیای جهانی، از مرزهایِ استراتژیک ملت‌‌های مسلمان و مستقل دفاع می‌‌‌کنند.

انتهای پیام/

ارسال نظر
سوال امنيتی:
حاصل جمع شش + دو؟ (به عدد) - برای تشخیص ربات از انسان
پاسخ:*